Dag allemaal, gegroet, hallo

Elke dag zeggen we elkaar goedemorgen in de klas. Omdat het een soort welkomstwoord is, maar ook om de kinderen zich te laten thuis voelen. Maar de allerbelangrijkste reden is toch wel de beleefdheid die ermee gepaard gaat. En die beleefdheid is schaars in de wereld van nu. Je komt iemand tegen op straat en die zegt niets. Hatelijk vind ik dat. Je groet die persoon door te knikken of door goede dag te zeggen. En dan krijg je soms wat gemompel of gewoon he-le-maal niets. Niets, kan je dat nu begrijpen? Je krijgt geen vreemde ziekte door elkaar te begroeten. Ik snap het als je je niet goed voelt die dag, maar dan knik je kort. Neem nu afgelopen zaterdag. Ik loop naar de winkel en dacht bij mezelf: nu ga ik eens zien hoeveel mensen me effectief gaan begroeten terwijl ik dat ook doe. Ik kwam een tiental mensen tegen op straat waarvan er twee me vriendelijk toeknikten. TWEE! Dan ging ik naar de bank waar er twee mensen stonden. De eerste zei niets, maar de tweede meneer verduidelijkte me dat die man voor hem doof is en hij hem beter een knik had gegeven. Dat kan ik zeker snappen. Met die info weet je waarom iemand iets niet zegt. Maar je gaat me niet zeggen dat die acht andere mensen op straat ook doof waren hé!? Hoe dan ook, bij de bakker allemaal vriendelijke mensen tot ik bij de vrouw achter de toog kwam. Die stond er met tegenzin. Hoe ik dat weet? Als je met een gezicht tot beneden je klanten begroet en kortaf antwoordt. A bad day, zou je kunnen zeggen. Nou fout, dit is elke zaterdag zo. Het ergste van al is dat ze allemaal zo doen achter die toog.  Ik weet het: niet te doen. Ze zullen niet van brood houden, denk ik. Bij de beenhouwerij had ik een geheel ander scenario: daar voelde ik me meteen thuis. Ze verwelkomen me daar iedere week met een lach en de klanten praten met de verkopers over koetjes en kalfjes of vertellen een grapje. Conclusie: Beleefdheid gebeurt ook vanuit het hart. Ten eerste moet het aangeleerd worden, maar ten tweede moet je het ook zijn. En die ‘zijn’ proberen we in de kleuterschool en ook later bij te brengen.

word-van-de-mensenholding-de-rechte-middelen-hello-van-hallo-53513796

Vanaf deze week ben ik terug begonnen met de gevoelskaartjes. Want om te ‘zijn’ moet je de kans krijgen om er iets over te kunnen zeggen. Blij, boos, verdrietig of bang. Ze komen allemaal aan bod. En dan praten we er samen over.

Ook ben ik gestart met de “Tijd voor juf en ik”- kaart. Als een kind even nood heeft om alleen met de juf samen te zitten, dan kan dat. In de namiddag krijgen ze de kans om hiervoor te kiezen. Ik zet mijn symbool in een hoekje op het keuzebord en wie wil zet zijn symbool erbij. Niemand moet iets, maar mag. Dan kiest het kind zelf wat we doen gedurende een 15- tal minuutjes. Vandaag was dit B., een heel verlegen meisje, die helemaal open bloeide omdat ik speciaal aandacht aan haar besteedde. Ze grinnikte, maakte grapjes en achteraf zei ze me stilletjes dat het leuk was. Ik doe dit vooral om de kinderen beter te leren kennen, want door alle drukte heen ‘vergeet’ je dat soms. En het heeft allemaal te maken met de beleefdheid van hierboven.

tijd juf en ik

Beleefdheid bekom je door vriendelijk te zijn, maar ook door je in te leven in een ander. Door te zeggen: jij doet er ook toe.

Dus: dank je wel om me even te lezen en nog een fijne dag/avond! 0000001437

Advertenties

Een reactie op “Dag allemaal, gegroet, hallo

  1. Het zijn kleine woorden die psychologisch heel veel doen met iemand.
    Iemand verwelkomen of zoals je het doet met het kaartje de juf en ik. Laat je gewoon voelen dat je een luistert oor hebt voor hen.

    Aum Shanthi

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s