One last time

plets

ik voel ze op mijn hoofd

totaal aanvaard

veroorloofd

maar de laatste plons

krijgt geen plaats

te nat

overboord

 

Ik heb mezelf beloofd niet te gaan klagen op deze blog dus dat ga ik ook niet doen, daarmee dit kleine gedicht. Ik hou ervan om een juf te zijn, want ik leer echt zoveel van hen en over mezelf.  Het voorbije schooljaar heb ik mezelf teruggevonden als juf, helemaal. De burn-out die er ooit was, is uit mijn systeem verdwenen. Waarom dan dit gedicht? Simpel, het leven gaat voort met ups en downs. Soms word je keihard tegen de vlakte gedrukt om erna weer de helling op te rennen. En af en toe ga ik me de koningin te rijk voelen.

En deze week stond ik op ontploffen. Ik was vergeten te ventileren, te rusten en dat voelde ik. Soms verwacht ik dat andere mensen zoals mij zijn en dan vergeet ik op dat moment dat iedereen anders is. Maar als ik iemands gedrag niet begrijp, dan begint dat te knagen. Dus als ik in een andere tijd had geleefd, dan zou ik als een echte Amazone op haar paard door het land zijn getrokken om iedereen te gaan helpen, om rechtvaardigheid te gaan verkondigen. Helaas, met zo’n Amazone-pakje zou ik nu enorm opvallen en trouwens ik heb geen paard, enkel een groene Volkswagen Fox.

Vrijdag vielen mijn plannen eerst in het water, maar als juf moet je flexibel zijn, dus vond ik een oplossing. Bliksem Mcqueen leerde zijn vriendjes vandaag om hun plaats te kennen in het verkeer. Nu ja, dat kenden ze wel al door onze vele uitstapjes op straat, maar deze keer ging de juf niet helpen. Terwijl de vele druppels uit de lucht vielen, fietsten we onder het afdak door het verkeer.

Een geluk, de laatste druppel viel rond de middag, waardoor we toch nog in de zon konden fietsten en de dag weer opklaarde.

En waar ik super fier op was, was dat ze voor hun techniekopdracht een auto moesten bouwen die alleen moest kunnen rijden, ze mochten hun handen niet gebruiken. Dus zochten ze naar allerlei oplossingen. Kijk maar.

Vroem, vroem en nog een laatste keer vroem, want het thema is voorbij.

De laatste drie weken worden dan ingezet. Liefst dan geen regendruppels, maar heel veel zon!

Advertenties

7 reacties op ‘One last time

  1. Wij werken ook in het onderwijs, zo leuk om collega’s te zien bloggen. Wat een leuk idee om een dagboek online bij te houden. Heel veel plezier met bloggen en we lezen met plezier jouw dagboek. We willen jou bedanken dat je ons volgt en we willen zeggen dat wij jou nu ook volgen. Wat een leuke groep heb je en het is echt een eer om voor een groep te staan. Liefs 🙂

    Like

  2. Heb een volledige loopbaan in de 3de kleuterklas gestaan en nooit 1 dag tegen mijn zin gaan werken.
    .Als ik het moest herdoen zou in dezelfde keuze maken.Niets leukers maar ook zeer vermoeiend is het werken met kinderen.Ik vind het hier fijn om even binnen te lopen.
    Toffe post.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s