Ik pas niet in een hokje

Net als je moeder. Dat krijg ik vaak te horen. En meestal ben ik wel blij als ze dat zeggen, want mijn mama is top! Ze kan zich als geen ander in mijn persoontje plaatsen en voelt vaak meteen aan wat er niet gaat in mijn leven. En bovendien heeft ze echt goede humor, ik kan me er helemaal in vinden. Als een kers op de taart is ze heel expressief, op verscheidene vlakken. Ja, ik ben blij dat ik haar genen bevat. Maar, en nu hoor je mij komen, ik ben mijn moeder niet. Ook ik bevat eigenschappen die zij niet bevat en maar goed ook, want anders zouden we identiek zijn en niet uniek.moeder-met-kind-26180

Al vaak in mijn vierendertig levendig bestaan (dit is de eerste en de laatste keer dat ik mijn leeftijd hierop zet) maak ik mee dat mensen me in een bepaald hokje duwen. Onbewust meestal, want men weet niet beter, maar soms ook bewust door persoonlijke redenen. Hoe weet ik dat, vraag je je waarschijnlijk af. Niet moeilijk als je al de signalen in je omgeving oppikt en als mensen dingen van je verwachten die eigenlijk niet eigen aan je zijn. Of wanneer mensen veronderstellen wie je bent, maar vaak zitten ze er compleet naast. Bijvoorbeeld werd ik als kind als autist beschouwd omdat ik amper iets zei. Nu ja ,ik was verlegen en afwachtend. Alleen in een omgeving waar ik mezelf kan zijn, kom ik tot ontplooiing. Dat zegt meer over mijn (toenmalige) omgeving i.p.v. over mij. Altijd in mijn leven gebeurt dit op dezelfde manier. Mensen die me kennen, zien mij niet als een stille persoon, omdat ik eigenlijk ook niet rustig ben. Ik straal blijkbaar rust en vertrouwen uit, maar vanbinnen is het iets helemaal anders.

hokjes

Op mijn werk als juf merk ik net hetzelfde en nog erger soms. Achter mijn rug werd ik bestempeld als iemand die ik niet was of ben. Vanaf dit jaar heb ik pas echt het gevoel dat men mij eindelijk begint te zien omdat ik blijkbaar meer moet vertellen wie ik ben, anders ziet men het niet. Maar ik ga me niet verkopen, want zo ben ik niet. Als je Annelies wilt zien, dan krijg je geen show te zien, maar gewoon ik. Niet meer in een hokje, want daar is het te klein, maar gewoon vrij.37e2459

Misschien wordt het eens tijd dat iedereen gelijk is voor de wet. Ofwel gaan we allemaal in één hokje ofwel gaan we er allemaal uit. Beter samen dan alleen.Wie doet met me mee?

hokjesdenken-loesje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s