In het nieuw

Nieuw, nieuwer, nieuwst. Vernieuwingen of iets vernieuwen. Wat een leuk nieuwtje!

Het is een woord zoals een ander, maar toch heeft het zijn eigen betekenis. Ik hou van nieuwe schoenen of van een nieuwe zetel. Geef mij maar dat nieuwe drankje, dat wil ik wel eens proberen. Wauw, heb jij je zitkamer vernieuwd? Heb jij die ‘nieuwe’ leerkracht al gezien, het ziet er een toffe uit! Allemaal positieve dingen.

Naast de positieve dingen heb je ook de negatieve betekenis van dit woord. En nu spreek ik uit persoonlijke bevindingen. “Oh neen, nu moet ze die nieuwe leerstof nog allemaal inhalen!”  Mevrouw Crevits heeft weeral vernieuwingen doorgevoerd, zucht. En daar ga ik het eens over hebben. Ik geloof dat ze haar werk wel goed wilt doen, maar of het echt in het belang is van de werkende leerkracht? Neen. In het onderwijs zijn er drie dingen belangrijk: de leerling, de leerkracht en de gehele school. Voor de leerlingen wordt er alles gedaan; zij zijn dan ook essentieel. Maar de leerkrachten die elke dag die kinderen moeten opvoeden en nieuwe woorden/leerstof moeten bijbrengen, mag men niet vergeten. Als die gemotiveerde leerkracht er niet meer kan ‘staan’, wat gebeurt er dan met de leerlingen?

Ik las onlangs een open brief van een nog beginnende leerkracht aan de minister. Groot gelijk heeft ze. Meer brieven alsjeblieft van meerdere leerkrachten, want we zijn er allen over bezig. Er zou eigenlijk iemand aan het roer moeten staan die echt weet waarover ze spreekt. M-decreet?’ Ach, men wilt zo graag dat iedereen hetzelfde pad aflegt in een gemeenschap, maar dat kan niet. Ok, dat men elke kind evenveel kansen moet aanbieden. Volledig mee akkoord. Maar in een klas iedereen een verschillend leertraject geven, dat is niet haalbaar, want met het M-decreet gaan we er naartoe.

Elke dag al fysiek moe zijn, omdat je elk kind hebt willen vooruit helpen. Want men heeft het altijd over de zorgkinderen: de kinderen die ontwikkelingsdoelen niet kunnen nastreven. Maar vaak worden de kleuters die extra uitdagingen nodig hebben, vergeten. Want ja we zijn zo druk bezig met de kinderen die het ‘nodig’ hebben. Een kind die geen nieuwe dingen (nog meer) kan ontdekken, is een kind die blijft stilstaan in zijn ontwikkeling. Dat is voor mij ook een grote zorg.

Dan nog iets: ik hou van mijn werk, maar soms word ik zo kwaad op al die paperassen dat we moeten invullen en bijwerken. Gewoon zodat je in orde bent voor als er controle komt. Omgevingsfiches, hoekenfiches, observaties enz…. Ok dat je leerlijnen moet hebben, maar met al dat papierwerk zorg je ook voor tijdtekort. En het feit dat sommige mensen in je job altijd maar achter je rug zitten te hijgen als wilde honden die achter hun prooi zitten. Dat maakt een mens onzeker terwijl die eigenlijk goed bezig is. Hoe kan men creatief blijven in een wereld die uit is op macht en egoïsme? Geen idee. Ik probeer mijn kleuters zoveel mogelijk waarden mee te geven wetende dat ze deze nog veel nodig zullen hebben. En eerlijk gezegd, veel volwassenen hebben deze ook nog nodig. Misschien dat deze waarden voor sommigen eens opgefrist moeten worden of hernieuwd.  Lijkt me ook iets voor de minister van onderwijs.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s