De storm na de stilte

Ik krabde in mijn haren alvorens ik met Zoë naar huis stapte. Wat een dag! Op maandag is het altijd wat moeilijker maar een maandag na de Paasvakantie? Dat is pas een storm, ondanks het mooie en zachte weer. Het was net alsof de kinderen niet meer wisten wat een school was en wat de regels waren. Oorverdovend lawaai (dat leek toch) afgewisseld door een warboel en geruzie in de achtergrond. Het ‘gejuuuuuf’ trilde in mijn oren nog na. Het enthousiasme van de kinderen was wel leuk, maar trop is ook teveel. Goed, op het einde van de dag leek ik als enigste kapot te zijn, maar dat kan ook een gedacht zijn.

Toen ik bij de onthaalmoeder kwam, wist ze mij te zeggen dat Zoë weeral snel aan het lopen was geweest en daar kon gespring niet bij ontbreken. Kortom, ze was actief geweest en thuisgekomen zette ze hetzelfde ritme voort. Mijn generator ging al wat trager, ach ik ben dan ook wat ouder, niet?

Na nog wat schoolwerk en het opplooien van de ondergoed-en handdoekenwas, kwam manlief thuis. Ons duracell-konijntje had net boterhammetjes gekregen en het was tijd om de vaatwas te ledigen. Je zou denken dat een man het ziet als je al veel hebt gedaan, maar helaas. Moe of niet moe, een vrouw blijft doorgaan. Maar als ons Zoë weldra het bedje induikt, zal ik me ook neerploffen. Met een goed boek…nou ja als ik niet in slaap val.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s