Op een maandagmorgen…

De zon scheen en ik voelde me goed. De start van het thema dino’s was een schot in de roos en de kleuters waren volop voor de twee grote eieren aan het zorgen. Ze waren zo verbaasd toen ze die dingen zagen en dat veranderde snel in een groot enthousiasme.”Juf, het is een schildpad!” “Neen, een vliegende dino!” “Dat kan niet, het zal een kleine kip zijn!” Hoe dan ook, het maakte me blij.

Wetende dat men mij had gezegd dat Pasen niets is voor een derde kleuterklas. Beseffen dat je begeleiding mag aanvaarden, maar niet blindelings. Geloven dat Pasen ook kan in dit thema.Begrijpen dat als mensen verkeerd zijn, ze dit niet zullen toegeven. Menen dat je in je recht bent, ook al zeggen anderen dat je zogezegd iets verkeerd hebt begrepen. En voelen wanneer iets niet juist is en er dan gepast naar handelen. Waarmee ik wil zeggen, dat ik bij wil leren, maar niet als men je onzekerheid uittest. Dus mijn kleine dinosaurussen  gaan ook Pasen kennen. Dit terzijde. 😉

“Juf waar heb je die gevonden?” Natuurlijk had ik een heel verhaal klaar over die twee eieren en zoals jullie wel kunnen raden, zullen er dino’s inzitten als deze donderdag zullen ‘breken’. Geen echte, want die vond ik niet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s